இது தமிழ் மக்களுக்கு அ.தி.மு.க., செய்யும் இரண்டகம் (Betrayal) - ஒரு போன்மி (meme)

மருத்துவப் பொது நுழைவுத் தேர்விலிருந்து (NEET) தமிழ்நாட்டுக்கு விலக்களிக்கும் சட்டமுன்வடிவை (bill) இயற்றி ஆளுநருக்கு அனுப்பினால் தமிழ்நாட்டு மக்களின் அந்த ஒருமித்த எதிர்பார்ப்பையும் நலன்களையும் காலில் போட்டு மிதிக்கும் விதமாய் அதைத் திருப்பி அனுப்பியிருக்கிறார் ஆளுநர். இது குறித்து அடுத்த கட்டமாக என்ன நடவடிக்கை மேற்கொள்ளலாம் என்று முறையே அனைத்துக் கட்சிக் கூட்டத்துக்கு அழைப்பு விடுத்தால் சற்றும் கூச்சமே இல்லாமல் அதைப் புறக்கணிப்பதாக அறிவிக்கிறது அ.தி.மு.க. இந்த நுழைவுத்தேர்வை ஆதரிக்கும் பா.ச.க., கூட்டத்தைப் புறக்கணிக்கிறது என்றால் அதில் பொருள் இருக்கிறது. ஆனால் இதே நுழைவுத்தேர்வுக்கு எதிராக ஆளும் தி.மு.க., அரசு சட்டப்படி என்ன நடவடிக்கை மேற்கொண்டாலும் ஆதரவளிப்பதாகச் சட்டமன்றத்தில் கூறிவிட்டு அ.தி.மு.க., இன்று இந்த அனைத்துக் கட்சிக் கூட்டத்தைப் புறக்கணிப்பது தமிழ் மக்களுக்குச் செய்யும் வடிகட்டிய இரண்டகம் (betrayal)! எனக்கு இதைப் பார்க்கும்பொழுது என்ன தோன்றுகிறது தெரியுமா? இதோ கீழே பாருங்கள்:-

படம்: நன்றி மோகனா மூவீசு

முழுக்கப் படிக்க →

தி.மு.க., சட்டமன்றத் தேர்தல் அறிக்கைக்கான எனது பரிந்துரைகள் - மக்கள் பார்க்கவும் வலுச் சேர்க்கவும்

கடந்த நாடாளுமன்றத் தேர்தலைப் போலவே இந்தச் சட்டமன்றத் தேர்தலுக்கும் தங்கள் தேர்தல் அறிக்கைக்கான பரிந்துரைகளை அனுப்புமாறு மக்களிடம் கேட்டிருந்தார் தி.மு.க., தலைவர்.

 

கடந்த முறை எழுதி அனுப்பியதற்கு அவர்களிடமிருந்து நல்ல வரவேற்பிருந்ததால் இந்த முறையும் அனைத்துத் தரப்புத் தமிழ் மக்கள் சார்பாகவும் நான் சில பரிந்துரைகளை அனுப்பியுள்ளேன். வழக்கம் போல் இதோ மக்களாகிய உங்கள் பார்வைக்கும் அவற்றை முன்வைத்துள்ளேன். இவை வெறும் பரிந்துரைகள் அல்ல, இந்திய அரசின் புதிய வேளாண் சட்டம் போன்ற வல்லாதிக்கச் சட்டங்களைத் தவிடுபொடியாக்கி மக்களைக் காப்பதற்கான அதிரடித் திட்டங்கள்! சாதியில்லாத் தமிழ்நாடு போன்ற நம் பல்லாண்டுக் காலக் கனவுகளை நனவாக்குவதற்கான கூர்மிகு வழிமுறைகள்! படித்துப் பாருங்கள்! உங்கள் ஆதரவைத் தாருங்கள்!

முழுக்கப் படிக்க →

பதினோராம் ஆண்டு நினைவேந்தலும் ஈழ ஆதரவுத் தலைவர்களுக்கான முக்கிய வேண்டுகோளும்

தமிழினப் படுகொலையின் பதினோராம் ஆண்டு நினைவேந்தல் இன்று!

ஆம்! ஒன்றரை இலட்சம் தமிழர்கள் துடிக்கத் துடிக்கக் கொல்லப்பட்டதை இந்த உலகம் வேடிக்கை பார்த்துப் பதினோரு ஆண்டுகள் ஆகி விட்டன!

ஒரே இரவில் நாற்பதாயிரம் பேர் கொன்று குவிக்கப்பட்டதை இந்த உலகம் வெறும் செய்தியாகக் கடந்து சென்று பதினோரு ஆண்டுகள் முடிந்து விட்டன!

கொசுக்களும் ஈக்களும் கூட ஒரே நாளில் இத்தனை ஆயிரம் எண்ணிக்கையில் கொல்லப்பட்டிருக்குமா எனத் தெரியவில்லை. ஆனால் மனிதர்களான நாம் கொல்லப்பட்டோம்! ஆயினும் இன்னும் நமக்கு நீதி வழங்க இந்த உலகம் ஒரு தப்படி கூட இதுவரை எடுத்து வைக்கவில்லை.

இந்தப் பதினோரு ஆண்டுகளாக நாமும் என்னென்னவோ செய்து கொண்டுதான் இருக்கிறோம். நினைவேந்தலுக்கு விளக்கேற்றுவதிலிருந்து ஐ.நா., அவையில் உரையாற்றுவது வரை. ஆனால் இவற்றால் ஏதாவது பலன் உண்டா என்பது பலரின் அடிமனத்துக் கேள்வியாக இருக்கிறது. எனக்கும் இந்தக் கேள்வி இருந்தது, இரண்டு வாரங்களுக்கு முன் நடந்த நிகழ்வைப் பார்க்கும் வரை.

முழுக்கப் படிக்க →

Pen to Publish போட்டியில் தி.மு.க-வினர் மட்டும் தேர்வானது எப்படி? - தி.மு.க-காரரே வெளியிட்ட திடுக்கிடும் தகவல்கள்

அமேசான் நடத்திய ‘பென் டூ பப்ளிஷ் 2019’ போட்டியில் இறுதிச் சுற்றுக்குத் தேர்வான கதைகளை ஊருக்கே தெரியும். ஆனால் அவை எப்படித் தேர்வாயின என்ற கதை தெரியுமா? இதோ தி.மு.க., எனும் மாபெரும் கட்சியின் செல்வாக்கைத் தவறாகப் பயன்படுத்தி இவர்கள் வென்ற கதையைத் தி.மு.க-காரர் ஒருவரே நாக்கைப் பிடுங்கிக் கொள்ள வைக்கும் கேள்விகளுடன் விவரித்திருக்கிறார். 

இந்தப் போட்டியில் கலந்து கொண்டு நூலை வெளியிட்ட உடனேயே இலக்கிய உலக அரசியல் தெரிந்த என் தோழியார் ஒருவர் என்னை எச்சரித்தார், "இந்தப் போட்டியில் தி.மு.க-வினரின் உள்ளடியரசியல் (lobby) அதிகம். எச்சரிக்கையாக இருங்கள்" என்று. அப்பொழுது எனக்கு அதன் தீவிரம் உரைக்கவில்லை. 

எனக்குத் தெரிந்த, என் எழுத்துக்களைப் பெரிதும் விரும்பும் நண்பர் ஒருவர் தி.மு.க-வைச் சேர்ந்தவர். அவர் நான் இந்தப் போட்டியில் கலந்து கொள்வதை அறிந்து இந்தப் போட்டியில் கலந்து கொள்பவர்களின் முகநூல் குழு ஒன்றில் என்னைச் சேர்த்து விட்டார். உள்ளே போன பிறகுதான் அது முழுக்க முழுக்க தி.மு.க எழுத்தாளர்களின் குழு என்பது தெரிந்தது. என் நூலை அந்தக் குழு உறுப்பினர்களிடம் பகிர்ந்து கொண்ட நான், கைம்மாறாக அவர்களின் நூல்களையும் படித்துப் பார்த்தேன். தாங்க முடியாத அதிர்ச்சி அடைந்தேன். நூற்றுக்கணக்கில் தரக்குறியீடுகளையும் கருத்துக்களையும் பெற்ற அந்தக் குழுவினரின் பல கதைகள் உண்மையில் நன்றாகவே இல்லை. சொல்லப் போனால், கதை என்று சொல்ல அடிப்படைத் தகுதி கூட இல்லாத ஒரு கதை கூட ஏராளமான தரக்குறியீடுகளையும் கருத்துக்களையும் அள்ளியிருந்தது. அதுவும் ஆகா ஓகோ, கட்டாயம் படிக்க வேண்டிய கதை, வாழ்க்கையில் தவற விடவே கூடாத கதை எனவெல்லாம் பாராட்டுக்களுடன்.

போகப் போக, போட்டியில் முன்னணியிலிருந்த எல்லாப் படைப்புகளையும் - புகழ் பெற்ற எழுத்தாளர் லஷ்மி சரவணகுமார் அவர்களின் நூல் உட்பட - அனைத்தையும் பின்னுக்குத் தள்ளிக் குறிப்பிட்ட முகநூல் குழு உறுப்பினர்களின் நூல்கள் முன்னணிக்கு வந்தன. 

அப்பொழுது கூட நான் அதை ஓரளவுக்கு மேல் தவறாக நினைக்கவில்லை. "என்ன இருந்தாலும் அவர்கள் கட்சிக்காரர்கள். அவர்கள் நட்பு வட்டம் பெரிது. ஆகவே அவர்கள் நூற்றுக்கணக்கில் தரக்குறியீடுகளையும் கருத்துக்களையும் அள்ள முடிகிறது. நம்மைப் போன்ற தனி ஆட்களால் அஃது எப்படி முடியும்?" என்றுதான் நினைத்தேன். என் நண்பர்களிடம் கூட அப்படித்தான் புலம்பினேன். அதனால்தான் இறுதிச்சுற்றுப் பட்டியல் வெளியானபொழுது கூட என் முகநூல் பதிவு, இவர்கள் செய்த வேலையால் தரக்குறைவான படைப்புகளிடம் தோற்க வேண்டியதாகி விட்டதே என்பதாக அமைந்திருந்ததே தவிர, இவர்கள் செய்தது தவறு என வெளிப்படையாகக் கண்டிக்கவில்லை. காரணம் இவர்கள் எப்படி இயங்குகிறார்கள், என்ன செய்கிறார்கள் என விவரமாகத் தெரியாததால் அது தவறுதான் என என்னால் உறுதியாக எண்ண முடியவில்லை. 

ஆனால் இப்பொழுது இணையத்தில் வரும் குறிப்பிட்ட பதிவைப் படிக்கும் பொழுதுதான் தெரிகிறது, இவர்கள் எப்பேர்ப்பட்ட கீழ்த்தர வேலையில் ஈடுபட்டு இந்த வெற்றியைக் களவாடியிருக்கிறார்கள் என்று. 

தி.மு.க., தலைவருக்கு முகவரியிட்டு எழுதப்பட்டிருக்கும் அந்தக் கடித வடிவிலான பதிவில், தி.மு.க., எனும் பெரிய கட்சியின் மாநிலம் தழுவிய வலையமைப்பைப் (network) பயன்படுத்தி அதில் முக்கியப் பொறுப்பில் இருப்பவர்கள் பென் டூ பப்ளிஷ் 2019 போட்டியையே அப்படியே கபளிகரம் செய்தது பற்றிச் சுளிரிடும் சொற்களால் குமுறித் தள்ளியிருக்கிறார் முகம் தெரியாத அந்த மனிதர். 

"தலைவர் அவர்களுக்கு, ஒரு பாமர தி.மு.க தொண்டன் எழுதிக் கொள்வது" என்று தொடங்கும் அவர், "அமேசான் நிறுவனம் உலக அளவில் நடத்தும் ‘பென் டூ பப்ளிஷ்’ போட்டியில், இந்தியப் பிரிவில் தமிழ், ஆங்கிலம், இந்தி என மூன்று மொழிகளில் போட்டி நடக்கிறது. முதல் பரிசு ஐந்து லட்சம், தேர்வாகும் கதைகள் அமேசான் பிரைமில் தொடராக வெளியாகும் வாய்ப்பு இருக்கிறது என்பது தாங்கள் அறிந்ததே. ஆனால் மற்ற நாடுகளிலோ, இந்தியாவின் பிற மாநிலங்களிலோ, ஓர் அரசியல் கட்சி போட்டியைக் கையகப்படுத்தியுள்ளதா என்றால், நிச்சயம் இல்லை. தமிழகத்தில் இரண்டாவது முறையாக நமது திராவிட முன்னேற்றக் கழகம் இதைச் செய்கிறது" என்று வெளிப்படையாகப் போட்டு உடைத்து விட்டார். 

"...படைப்பாளிகளாக இவர்களை நாங்கள் வரவேற்கிறோம். அதற்கான புரிதல் இருக்கிறது. ஆனால் கட்சிப் பதவிகளையோ, உறுப்பினர்களையோ வைத்துக் கூட்டம் நிகழ்த்தி, குழு சேர்ந்து, விதிகளை வளைத்து, வெற்றியை அடித்துப் பறிப்பது அறமல்ல. இவர்கள் அதைத்தான் செய்கிறார்கள். ஒரு பரிசுத் தொகைக்காகத் தமிழின் பிற எழுத்தாளர்களை ஒதுக்கி, இலக்கியவாதிகளை அவமானப்படுத்தி, மூர்க்கத்தனமான கும்பலாய் நகர்வது அழகல்ல" என்று நடுநிலை தவறாமல் குறிப்பிடும் அவர், "...தி.மு.க மட்டுமே பென் டூ பப்ளிஷ் போட்டியின் அனைத்து இடங்களையும் கைப்பற்றியிருக்கிறது. இதை எழுத்தால் கிடைத்த வெற்றியாகக் கருத முடியாது. கட்சியின் உதவியின்றி, நாம் தந்த பதவிகளின் செல்வாக்கின்றி இவர்களால் நிச்சயம் இந்த இடத்தை நினைத்துக் கூடப் பார்த்திருக்க முடியாது" என்று தெள்ளத் தெளிவாகப் பதிவு செய்திருக்கிறார். 

மேலும் "...போட்டிக்கான இளைஞரணிப் புத்தகங்களைப் பரிந்துரைத்து, திரு.உதயநிதி அவர்களே இணையப் பிரச்சாரம் செய்கிறார். இதுதான் வேதனையின் உச்சம். ஒரு நல்ல புத்தகத்தைப் பாராட்டுவது தவறா என்றால், போட்டியில் இருக்கும் புத்தகத்தைத் தலைமை பரிந்துரைப்பது அறமன்று. இது பாரபட்சம்!" என்றும் சாடுகிறார். 

அதைத் தொடர்ந்து, "மக்கள் போட்டியின் அடிப்படைப் புரிதலே சிதைக்கப்பட்டு, முன்னாள் சட்டப்பேரவை உறுப்பினர், மாவட்டச் செயலாளர், இளைஞரணி என மொத்தமாக இறங்கியதால், ஓர் எழுத்துப் போட்டியை இப்போது தேர்தலாக மாற்றியிருக்கிறோம். இளம் எழுத்தாளர்களுக்கான ஒரு மிகப் பெரிய வெளியை, வாய்ப்பை இவர்கள் அரக்கத்தனமாய்த் தட்டிப் பறித்திருக்கிறார்கள். இதனால் வரும் ஆபத்து என்னவெனில் வரும் வருடங்களில் பிற அரசியல் கட்சிகளும், ஆள் பலமும், அதிகாரமும் கொண்டவர்கள் மட்டுமே இந்தப் போட்டியில் கலந்து கொள்வார்கள். ஒரு சாமான்ய எழுத்தாளன் போட்டியை நினைத்துக் கூடப் பார்க்க முடியாது. இந்தத் துயர வரலாற்றைத் துவங்கி வைத்தவர்கள் நிச்சயம் நாமாகத்தான் இருப்போம்" என்றும் வேதனைப்படுகிறார். 

"...நல்ல படைப்புகளுக்கான வியாபாரமும் வெளியும் என்றும் இருக்கிறது. பிறகு ஏன் மக்கள் போட்டியை ஒரு பெரும் அரசியல் கட்சி கைப்பற்ற வேண்டும்? உங்களை உயரத்தில் அமர்த்த வேண்டும் எனக் காத்திருக்கும் கைகளைத்தான் இவர்கள் உடைக்கிறார்கள். போட்டி தர்மங்களையும் அறத்தையும், கட்சிச் செல்வாக்கைப் பயன்படுத்தி நசுக்கி மிதித்து முன்னேறுகிறார்கள்" என்று மிகக் கடுமையான சொற்களால் விளாசியிருக்கிறார். 

இவ்வளவு எழுதிய அவர் இடையில் முன்னாள் தி.மு.க., தலைவர் கருணாநிதி பற்றிக் குறிப்பிடுகையில் "தலைவர் கலைஞர் இருந்திருந்தால் நிச்சயமாக இதை அனுமதித்திருக்க மாட்டார். மாற்றானுக்குப் போட்டியாக நாம் இருக்க வேண்டுமே அன்றி, நம் மக்களிடத்தில் போட்டியிடக்கூடாது என்றிருப்பார். மேலும் கட்சி எழுத்தாளர்கள் பரிசு பெறுவதற்குக் கழகத்தின் பெயரைப் பயன்படுத்த அவர் அனுமதித்திருக்கவே மாட்டார்" என்றும் கூறியுள்ளார். 

இவ்வளவு தீவிரமான கருணாநிதி விரும்பியாக இருந்து கொண்டு, அந்தக் கட்சியின் உள்ளேயே அமர்ந்தபடி அவர்களின் முறைகேட்டை நடுநிலை தவறாமல் இவ்வளவு வெளிப்படையாகவும் கடுமையாகவும் சாடிப் பொது வெளிக்குக் கொண்டு வந்திருக்கும் முகம் தெரியாத அந்த நண்பரின் பண்புநலன் போற்றுதலுக்குரியது. அவருக்கு என் நெஞ்சம் நெகிழும் நன்றி! 

அவரது பதிவை முழுமையாகப் படிக்க: 

 

ஆனால் இவ்வளவு அம்பலப்படுத்திய பிறகும் தி.மு.க-வினர் கொஞ்சமும் வெட்கமின்றி இதைச் சரி என வாதாடுகிறார்கள். இதோ கீழே உள்ள பதிவு அதற்கு ஓர் எடுத்துக்காட்டு.

அவர்கள் கூட்டம் நடத்தி அவர்கள் புத்தகத்தை தான் பிரபலம் செய்கிறார்கள்... பிறருக்கு அது வைக்காவிட்டால் அதற்கு இவர்கள் என்ன செய்ய முடியும்... கூட்டம் நடத்தி புத்தகத்தை அறிமுகம் செய்வது தமிழ் புத்தக வெளியீடு காலம் காலமாக பின்பற்றி வரும் நடைமுறைதான் இது ஒரு குற்றமா..

— Baves🦌☄️🌫️🌫️ (@bavescom) January 22, 2020

அதாவது பார்ப்பனர்கள் சொல்வார்கள் இல்லையா? "நாட்டின் எல்லா உயர் பதவிகளையும் நாங்களே வகிக்கிறோம், எல்லா உயர்கல்விகளிலும் நாங்களே முதலிடத்தில் இருக்கிறோம், எல்லாக் கோயில்களிலும் நாங்களே வழிபாடு நடத்துகிறோம் என்றால் அவையெல்லாம் காலம் காலமாக எங்களுக்கு இருந்து வரும் உரிமை, தகுதி. அவை உங்களுக்கு வாய்க்காவிட்டால் அதற்கு நாங்கள் என்ன செய்ய முடியும்?" என்று? அதையேதான் இவர்களும் சொல்கிறார்கள்.

இதற்கு எதற்கடா கருப்புச் சட்டையுடன் திரிகிறீர்கள்? காவி கட்டிக் கொண்டே பா.ச.க-காரன் போல் திரிவதுதானே? ஏனடா, இப்படி எல்லாரும் அவரவர் செல்வாக்கை, ஆற்றலை எப்படி வேண்டுமானாலும் பயன்படுத்தலாம் என்றால் அப்படிச் செய்ய எங்களுக்கு மட்டும் தெரியாதா? இது என்ன பெரிய ஊரில் இல்லாத அதிசய ஆற்றலா? உன்னிடம் கட்சி என ஓர் ஆயுதம் இருக்கிறது என்றால் உடனே அதைப் பயன்படுத்திப் போட்டியில் வென்று விட்டு அதுவே சரி என வாதாடுகிறாயே! இதே போல் நான் செய்யட்டுமா? அதற்கு இந்தக் கட்சிக் கழிசடையெல்லாம் தேவையேயில்லை. ஒற்றை வரி விளம்பரம் போதும்!

"வீட்டிலிருந்தபடியே வேலை! அரை மணி நேரம் பணியாற்றினால் ரூ.1500/- ஒரு முறை மட்டுமே வாய்ப்பு" என்று சொன்னால் அவனவன் விழுந்தடித்துக் கொண்டு தொடர்பு கொள்வான். அனைவரையும் என் நூலைத் தரவிறக்கச் சொல்லி, கருத்துரையும் தரக்குறியீடும் அளித்துத் திரைச்சொட்டை (screenshot) எனக்கு அனுப்பினால் 1500 ரூபாய் தருவதாகக் கூறினால் முடிந்தது வேலை.

ஒற்றை ஆள் நான்! வீட்டு வாசற்படியைக் கூடத் தாண்டாமல் உட்கார்ந்த இடத்திலிருந்து இதைச் செய்து காட்டவா? ஒரு மாபெரும் கட்சியின் செல்வாக்கை இத்தனை பேர் சேர்ந்து பயன்படுத்தி நீங்கள் வென்றீர்களே! உங்கள் அத்தனை பேரையும் அரை நூற்றாண்டு தாண்டிய உங்கள் மாபெரும் கட்சியையும் நான் ஒற்றை மனிதன் அடுத்த ஆண்டுப் போட்டியில் வீழ்த்திக் காட்டவா? 

மிரளாதீர்கள்! அப்படிச் செய்ய மாட்டேன். ஏனெனில் நான் உங்களைப் போல் மானங்கெட்டவன் இல்லை.

இவ்வளவுக்கும் பிறகும் இந்தப் பதிவைப் படிக்கும் உங்களில் யாருக்காவது நான் சொல்வது உண்மைதானா என ஐயம் ஏற்பட்டால் அவர்களுக்காகக் கடைசியாக ஒரு தகவல்! 

இப்பதிவின் தொடக்கத்தில், "கதை என்று சொல்ல அடிப்படைத் தகுதி கூட இல்லாத ஒரு கதை கூட ஏராளமான தரக்குறியீடுகளையும் கருத்துக்களையும் அள்ளியிருந்தது. அதுவும் ஆகா ஓகோ, கட்டாயம் படிக்க வேண்டிய கதை, வாழ்க்கையில் தவற விடவே கூடாத கதை எனவெல்லாம் பாராட்டுக்களைப் பெற்றிருந்தது" என்று கூறியிருந்தேன் இல்லையா? அதுவும் இப்பொழுது போட்டியின் இறுதிச்சுற்றில் இருக்கிறது. 

இந்த ஒன்றை வைத்தே, இந்தப் போட்டி எந்த அழகில் நடந்திருக்கும் என்பதையும் அந்தத் தி.மு.க., தொண்டர் சொன்னது உண்மையா இல்லையா என்பதையும் நீங்களே தீர்மானித்துக் கொள்ளலாம்.

❀ ❀ ❀ ❀ ❀

படம்: நன்றி அமேசான். 

பதிவின் கருத்துக்கள் சரி எனத் தோன்றினால் கீழ்க்காணும் வாக்குப்பட்டைகள் மூலம் இதைப் பகிர்ந்து என்னைப் போல் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு நீதி கிடைக்கு உதவுங்களேன்! கூடவே, உங்கள் செம்மையான கருத்துக்களுக்கும் காத்திருக்கிறேன்! தனிப்பட ஏதும் தெரிவிக்க விரும்பினால் கீழே உள்ள 'அணுக' படிவத்தைப் பயன்படுத்தலாம்! 

முழுக்கப் படிக்க →

நிர்மலா சீதாராமனின் திடீர்த் தமிழ்ப் பற்று - காரணம் என்ன?

நேற்று நிதிநிலை அறிக்கைத் தாக்கலின்பொழுது நாடாளுமன்றத்தில் சுவையான ஒரு நிகழ்வு அரங்கேறியிருக்கிறது.

தங்கள் ஆட்சியின் வரிமுறை பற்றி விளக்க முயலும் நிதியமைச்சர் நிர்மலா சீதாராமன் அவர்கள் புறநானூற்றிலிருந்து "காய்நெல் அறுத்துக் கவளங் கொளினே..." எனத் தொடங்கும் பாடலை மேற்கோளாகக் காட்டி அதற்குப் பொருள் என்ன என்று கேட்கிறார். உரையின் தொடக்கத்தில் பாடலை இயற்றியவரின் பெயரை அவர் தவறாகப் படித்தபொழுது திருத்திய தி.மு.க., நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் பாடலுக்குப் பொருள் கூறத் தெரியாமல் விழிக்க அவை சிரிக்கிறது. எதிர்வினையாகச் சிரித்தபடியே தலையாட்டுகிறார்கள் மாறனும் ராசாவும். இதோ நிகழ்வின் காணொலி கீழே.

முழுக்கப் படிக்க →

ஆறாவது பிறந்தநாள் கொண்டாடும் உங்கள் ‘அகச் சிவப்புத் தமிழ்’!

உலகத் தமிழ் உள்ளங்களே, ‘அகச் சிவப்புத் தமிழின்’ ஆறாவது பிறந்தநாள் பதிவுக்கு உங்களை இன்முகத்தோடு வரவேற்கிறேன்!

ஆம், நண்பர்களே! உங்கள் அன்புக்குகந்த இந்த வலைமனை ஏப்ரல் 23, 2019 அன்று ஆறு ஆண்டுப் பயணத்தை நிறைவு செய்து ஏழாம் ஆண்டில் நுழைந்து விட்டது. அதையொட்டி ஆறாண்டுப் பயணம் பற்றிய புள்ளிவிவரங்கள், பதிவுலகப் பயணத்தில் கடந்த ஆண்டில் சந்தித்த முக்கிய நிகழ்வுகள் ஆகியவற்றை உங்களுக்குப் பந்தி வைக்க வந்திருக்கிறேன். முதலாவதாகப் புள்ளிவிவரங்கள். 

	பதிவுகள்	கருத்துக்கள்★	பார்வைகள்	அகத்தினர்கள்★★
ஏப்ரல் 2013 – ஏப்ரல் 2014	30	171	24,000+	266
ஏப்ரல் 2014 – ஏப்ரல் 2015	21	357	32,851+	267
ஏப்ரல் 2015 - ஏப்ரல் 2016	25	336	36,260+	539
ஏப்ரல் 2016 - ஏப்ரல் 2017	18	181	75,281+	930
ஏப்ரல் 2017 - ஏப்ரல் 2018	18	360	1,02,224	190
ஏப்ரல் 2018 - ஏப்ரல் 2019	13	120	38949+	-183
மொத்தம்	125	1525	3,09,565+	▽2009

* பிளாகர் கருத்துப்பெட்டி, முகநூல் கருத்துப்பெட்டி இரண்டும் சேர்த்து, என் பதில்களும் உட்பட.
** சமூக வலைத்தளங்களிலும் சேர்த்து.
▽ எண்ணிக்கையில் இறக்கம்.

நம் நேச(ர்) நாடுகள் :-P 
 

உள்ளீடு	பக்கக்காட்சிகள்
இந்தியா	132003
அமெரிக்கா	81228
இரசியா	14411
பிரான்சு	8641
ஐக்கிய அரபு நாடுகள்	5734

ஆறாமாண்டில் அதிகம் படிக்கப்பட்ட ஐந்து பதிவுகள்

❋ இன்ட்லி! - தமிழ்ப் பதிவர்களுக்கு ஓர் எச்சரிக்கை! (12016 பார்வைகள்)

❋ சென்னைத் தமிழ் அன்னைத் தமிழ் இல்லையா? – விரிவான அலசலும் விளக்கங்களும் (11361 பார்வைகள்)

❋ காசுக்கு வாக்களிப்பது தவறா? – ஆர்.கே நகர் நியாயங்கள் (10856 பார்வைகள்)

❋ கமல்ஹாசனின் ‘பிக் பாஸ்’ நிகழ்ச்சியில் ஏன் இத்தனை இல்லுமினாட்டி குறியீடுகள்? (9739 பார்வைகள்)

❋ தாலி – சில உண்மைகள், சில கருத்துக்கள், சில கேள்விகள்! (7460 பார்வைகள்)

வழக்கமாக, அதிகம் பார்வையிடப்பட்ட முதல் ஐந்து பதிவுகளைப் பட்டியலிடும்பொழுது அந்தப் பதிவுகள் எழுதப்பட்ட நேரம், அவை கடந்து வந்த வழி, ஈட்டிய வெற்றி குறித்தெல்லாம் எழுதுவேன். ஆனால் இந்த முறை அப்படி ஏதும் எழுதவில்லை. காரணம், இவை அனைத்துமே பழைய பதிவுகள். போன ஆண்டு நான் எழுதிய எந்தப் பதிவும் பெரிய அளவில் பார்வைகளைப் பெறவில்லை . 

போன ஆண்டு நான் எழுதிய பதிவுகளே மிகவும் குறைவுதான். அதுவும் மிகவும் இடைவெளி விட்டு. இதனால் முந்தைய ஆண்டு (2017-18) ஒரு இலட்சத்துக்கும் கூடுதலான பார்வைகளைப் பெற்ற நம் தளம் போன ஆண்டு (2017-18) அதில் பாதியைக் கூட எட்டவில்லை.

இருப்பினும் வலைப்பூவின் தொடக்க ஆண்டுகளில் 20, 30 எனப் பதிவுகள் எழுதிப் பெற்ற பார்வைகளைக் காட்டிலும் இது கூடுதல்தான். அன்று அத்தனை பதிவுகள் வெளியிட்டு முப்பதாயிரம், முப்பத்தையாயிரம் எனக் கிடைத்த பார்வைகள் இன்று வெறும் 13 பதிவுகளை வெளியிட்டும் சற்றேறக்குறைய அதே அளவிலான பார்வைகளை ஈட்டுகிறது என்றால் அதற்குக் காரணம் அந்த அளவுக்கு இன்று இந்தத் தளம் மக்களிடையே போய்ச் சேர்ந்திருப்பதுதான் என நினைக்கிறேன். புதிதாக ஏதும் எழுதாவிட்டாலும் முன்பு எழுதிய பதிவுகள் அடைந்த புகழ் தொடர்ந்து இந்தத் தளத்துக்கு மக்களை அழைத்து வந்து கொண்டேயிருக்கிறது என்பதைப் பார்க்கையில் நானும் ஏதோ பயனுள்ள வகையில் எழுதித்தான் இருக்கிறேன் என எண்ணி மகிழ்கிறேன்.

இறங்குமுகப் பயணத்திலும் சில மறக்க முடியா நினைவுகள்

கடந்த ஆண்டுப் பதிவுலகப் பயணம் இப்படி இறங்குமுகமாக இருந்தாலும், சில மறக்க முடியா நிகழ்வுகளும் நடக்காமல் இல்லை. வெற்றி என்பது வெறும் பார்வை எண்ணிக்கையில் மட்டும் இல்லை அன்றோ? அதைத் தாண்டி வேறு சில வெற்றிகளை இந்தாண்டு சந்தித்தேன். கூடவே, வழக்கம் போல் சில கசப்பான நிகழ்வுகளும் உண்டு. உண்மையில், இவற்றைப் பதிவு செய்யவே இந்தப் பிறந்தநாள் பதிவு.

கடந்த ஆண்டு நெஞ்சை நொறுங்கச் செய்த முதல் நிகழ்வு ஸ்டெர்லைட் படுகொலை. அந்தப் படுகொலையை விடப் பெருங்கொடுமை, அதைத் தட்டிக் கேட்டவர்களே கூட “மக்கள் வரம்பு மீறவில்லை. எனவே சுட்டது தவறு” என்பதாகவே திரும்பத் திரும்ப வாதாடியதுதான். இது, “மக்கள் வரம்பு மீறியிருந்தால் சுட்டது சரியே” என மறைமுகமாகச் சொல்வது போல் இருந்தது. எனவே இது தவறு; மக்கள் வன்முறையில் இறங்கினால் கூட அதை இரப்பர்க் குண்டு, கண்ணீர்ப் புகை போன்றவற்றின் மூலம் அடக்கத்தான் முயல வேண்டுமே ஒழிய, சுட்டுக் கொல்லக்கூடாது என்று வலியுறுத்தி ‘ஸ்டெர்லைட் படுகொலை! - நாம் கேட்கத் தவறும் ஒரு முக்கியமான கேள்வி!’ என்ற பதிவை எழுதினேன்.

இதைத் துவிட்டரில் படித்துவிட்டு, நான் பெரிதும் வியக்கும் தமிழறிஞர் கண்ணபிரான் இரவிசங்கர் (KRS) அவர்கள் தன் நண்பர்களுக்கும் பகிர, அதுவரை துவிட்டரில் என்னுடைய வேறெந்த வலைப்பதிவும் பெறாத அளவுக்கு 55 விருப்பக்குறிகளும் 69 மறுகீச்சுகளும் பெற்றுப் பரவலான கவனத்தை ஈர்த்தது இப்பதிவு.

இத்தோடன்றி, பதிவுலகத் தோழர் ‘கூட்டாஞ்சோறு’ செந்தில்குமார் அவர்கள் ‘மக்களைக் கொலை செய்ய அரசுக்கு உரிமை இருக்கிறதா?’ எனும் தலைப்பில் இதைக் காணொலியாக வெளியிட அஃது ஏறக்குறைய 2000 பார்வைகளைப் பெற்றது. 

 
ஆனால் இவற்றையெல்லாம் விட, இனியாவது அரசு மனித உரிமை மீறல்களில் ஈடுபட்டால் மக்கள் அதை எதிர்த்துச் சரியான கேள்விகளை எழுப்ப இப்பதிவு ஒரு சிறு தூண்டுதலாக அமைந்தால், அப்படி ஒரு மாற்றம் மக்களிடம் ஏற்பட்டால் அதுவே எனக்கு உண்மையான மகிழ்ச்சி.

கடந்த ஆண்டு கலைஞர் கருணாநிதி அவர்கள் மறைவை ஒட்டி சமூக ஊடகங்களில் தமிழ்த் தேசியவாதிகள் – திராவிடவாதிகள் சொற்போர் மீண்டும் உச்சம் அடைந்தது. தமிழினப் படுகொலையின்பொழுது கருணாநிதி நடந்து கொண்ட விதத்தை நினைவூட்டித் தமிழ்த் தேசியவாதிகள் மீண்டும் திட்ட, அதை எதிர்த்துத் திராவிடவாதிகள் பச்சையான புளுகுகளை அவிழ்த்து விட மிகவும் கீழ்த்தரமாகப் போனது.

எனவே கருணாநிதி மீதான இந்தக் குற்றச்சாட்டை முறையாக எப்படி எதிர்கொள்ள வேண்டும், என்ன செய்தால் இந்தப் பழி அவரை விட்டு நீங்கும் என்பதைச் சொல்லும் விதமாய்க் ‘கருணாநிதி மீதான ஈழ துரோகக் குற்றச்சாட்டு! - பழி துடைக்க உடன்பிறப்புகள் செய்ய வேண்டியது என்ன?’ எனும் கட்டுரையை எழுதினேன். உண்மையிலேயே உளமார்ந்த அக்கறையோடு எழுதிய இந்தப் பதிவைக் கொஞ்சமும் புரிந்து கொள்ளாமல் துவிட்டரில் பெரும்படையாய் வந்து சண்டை பிடித்தார்கள் திராவிடவாதிகள். எவ்வளவு பேசினாலும் என்னை மடக்க முடியவில்லை என்றானதும் தங்கள் மனதில் இருந்த சாக்கடையையும் என் மேலே வாரி வீசி விட்டுப் போனார்கள்.

பச்சைப் பொய்களையே எதிர்வாதங்களாய் முன்வைத்த இவர்களின் பேச்சை நான் பெரிதாக எடுத்துக் கொள்ளவில்லை என்றாலும், யாருக்காக இதை எழுதினோமோ அவர்களே சரியாகப் புரிந்து கொள்ளவில்லையே, அந்த அளவுக்குத் தவறான கோணத்தில் எழுதி விட்டோமோ என்று வருந்தினேன். அந்த நேரத்தில்தான் வந்தது அந்த மடல்! தலைசிறந்த பெரியாரியவாதியும் முதிர்ந்த பகுத்தறிவாளருமான ‘கீற்று’ இதழின் ஆசிரியர் நந்தன் அவர்கள் இந்தக் கட்டுரையைப் படித்து விட்டு “இதை ஏன் கீற்றிற்கு அனுப்பவில்லை, தோழர்?” என்று உரிமையோடு கேட்டிருந்தார்.

அவருடைய அந்த மடல் இந்தக் கட்டுரையால் எனக்கு ஏற்பட்ட அத்தனை காயங்களையும் ஒரு நொடியில் போக்கியது. திராவிட இயக்கச் சிந்தனைகளில் வெகுவாக ஊறியவர், கருணாநிதி போன்ற திராவிடத் தலைவர்கள் இந்த சமூகத்துக்கு எந்த அளவுக்கு முக்கியமானவர்கள் என்பற்றையெல்லாம் நன்கறிந்தவர் நந்தன் அவர்கள். அவரே இந்தக் கட்டுரை தன் இதழில் வெளிவந்திருக்க வேண்டும் என விரும்பிக் கேட்கிறார் என்றால் அதை விட ஒரு நற்சான்றிதழ் இதற்குத் தேவையில்லை. இது தமிழ்த் தேசியச் சார்புத்தன்மை காரணமாகவோ கருணாநிதி மீதான காழ்ப்புணர்வு காரணமாகவோ எழுதப்பட்டது இல்லை; ஈழ இரண்டகக் (துரோகக்) குற்றச்சாட்டை முறையாகத் தி.மு.க., எப்படி எதிர்கொள்ள வேண்டும் என்பதை எடுத்துரைக்கும் நோக்கில் எழுதப்பட்டதுதான் என்பதற்கு நந்தன் அவர்களின் அந்த ஒரு வரி மடலே போதுமானது.

இதற்கு அப்புறம் செப்டம்பர், அக்டோபர் மாதமெல்லாம் அலுவல்கள் மூச்சு முட்ட இருந்ததால் புதிதாக ஏதும் எழுத நேரம் கிடைக்கவில்லை. அதனால் ஏற்கெனவே பிரதிலிபியும் - அகம் மின்னிதழும் இணைந்து ‘இன்றைய தமிழர்களின் வாழ்வில் தாய்மொழிக்குக் கொடுக்கப்படும் முக்கியத்துவம் என்ன, அதனை அதிகரிக்க என்னென்ன வழிமுறைகளைக் கையாளலாம்’ என்ற கருப்பொருளில் நடத்திய ‘ஞயம்பட வரை’ என்ற கட்டுரைப் போட்டியில் ௩௦.௦௧.௨௦௧௬ அன்று இடம்பெற்று வலைப்பூவில் அதுவரை வெளியிடாமல் வைத்திருந்த ‘தமிழின் இன்றைய நிலைமையும் தமிழர் நமது கடமையும்’ என்ற கட்டுரையை மேலும் செழுமையூட்டி ‘உங்கள் வாழ்வில் தமிழின் இடம் எது? - இன்றைய தமிழர் வாழ்வியலில் ஒரு குறுக்குவெட்டு ஆராய்ச்சி’ என்ற தலைப்பில் வெளியிட்டேன்.

இதன் முதல் பாகத்தைப் படித்து விட்டுத் தலைசிறந்த தமிழறிஞர்களில் ஒருவரான இராம.கி., எனும் இராமசாமி கிருஷ்ணன் ஐயா பாராட்டியிருந்தது எனக்குப் புளகாங்கிதத்தை (goose bumps) ஏற்படுத்தியது. தமிழில் அரிதினும் அரிதான வரலாற்று ஆராய்ச்சிகளையும் கற்பனைக்கும் எட்டாத சொல்லாய்வுகளையும் நிகழ்த்திய, நிகழ்த்துகிற ‘வளவு’ இராம.கி., அவர்கள் நான் கொண்டாடும் அறிஞர்களில் ஒருவர். அவரே இந்தக் கட்டுரையைப் பாராட்டி விட்டார் என்பது எனக்கு மிகவும் பெருமையாக இருந்தது. ஆனால் அதை விடச் சிலிர்ப்பான ஒரு பாராட்டும் இதற்குக் கிடைத்தது. இதோ நீங்களே அதைப் பாருங்கள் கீழே! 

தமிழ்ப் பயன்பாடு குறித்த ஒரு கட்டுரையைப் படித்துவிட்டுத் தன் தமிழ்ப் பயன்பாட்டுத் திறனை ஒருவர் சோதித்துப் பார்த்துக் கொள்கிறார் என்றால் அதை விட எழுதியவனுக்கு நிறைவு தருவது வேறென்ன இருக்க முடியும்? தங்கள் எழுத்து மக்களின் மனதில், வாழ்வில் குறிப்பிட்ட மாற்றத்தை ஏற்படுத்த வேண்டும் என்பதுதான் எழுதும் ஒவ்வொருவரின் உச்சக்கட்ட எதிர்பார்ப்பு! அதையே இக்கட்டுரை சாதித்து விட்டது எனும்பொழுது இதை விடப் பெரிய வெற்றி வேறு எதுவுமே இல்லை. இதுவரை நான் எழுதியவற்றிலேயே மாபெரும் வெற்றி பெற்ற படைப்பு இதுதான் என்பேன்.

இதன் பின், கடந்த பிப்ரவரி மாதம் எழுதிய ‘தி.மு.க., தேர்தல் அறிக்கைக்கான எனது பரிந்துரைகள்! - மக்கள் பார்க்கவும் வலுச் சேர்க்கவும்!’ பதிவை ‘2019 தி.மு.க., தேர்தல் அறிக்கைக் குழுவினர்’ படித்து விட்டுத் தனிப்பட மின்மடல் அனுப்பியிருந்தது ஒரு குறிப்பிடத்தக்க நிகழ்வு.

“2019ஆம் ஆண்டு மக்களவைத் தேர்தலையொட்டி, தி.மு.க-வின் தேர்தல் அறிக்கைக்கு மக்களும் தங்கள் பரிந்துரைகளை அனுப்பலாம்” என்று ஸ்டாலின் அறிவித்தார். அதைக் கேட்ட மாத்திரத்திலேயே முடிவெடுத்து விட்டேன், நானும் அனுப்புவதாக. ஈழ இனப்படுகொலையில் தி.மு.க., செய்த இரண்டகத்தால் அவர்கள் மீது மாறா வெறுப்புக் கொண்ட கோடிக்கணக்கான தமிழர்களில் ஒருவனான நான் திடீரென இப்படி ஒரு முடிவுக்கு வரக் காரணம் உண்டு. இந்த நேரத்தில் யாரும் தனி ஈழத்துக்கான வாக்கெடுப்பைத் தி.மு.க., தன் தேர்தல் வாக்குறுதியாக அளிக்க வேண்டும் என வலியுறுத்தாவிட்டால் நாளைக்கே இவர்கள் ஆட்சிக்கு வந்ததும் “எங்கள் தேர்தல் அறிக்கையை வடிவமைக்கும் பொறுப்பையே நாங்கள் மக்களிடம் ஒப்படைத்தும் யாருமே தனி ஈழத்தை வலியுறுத்தவில்லை” எனக் கூசாமல் சொல்வார்கள் என்பதால்தான்.

அதனால்தான் பரிந்துரைகளை ஸ்டாலின் சொன்னபடி மின்னஞ்சலில் அனுப்பியது மட்டுமின்றித் துவிட்டரிலும் குறிப்பிட்ட சிட்டையின் (tag) கீழ் பொதுப் பார்வைக்கு வைத்தேன். அதுவும் போதாதென்று என்றும் இது நிலையாக மக்கள் பார்வைக்கு இருக்க வேண்டும் என்பதற்காக இங்கே வலைமனையிலும் பதிந்தேன்.

ஆனால் எதிர்பாராத வகையில், மின்மடலைப் படித்ததோடு மட்டும் நில்லாமல் வலைமனைக்கும் வந்து பார்வையிட்ட தி.மு.க-வின் தேர்தல் அறிக்கைக் குழுவினர் உரிய நடவடிக்கை எடுப்பதாகத் தனிப்பட்ட முறையில் விரிவாக மறுமடல் எழுதியது உண்மையாகவே மிகவும் வியப்பை அளித்தது. யார் எது சொன்னாலும் மதித்துச் செவிமடுக்கும் கட்சி எனத் தி.மு.க., பற்றி மற்றவர்கள் சொல்வது வெற்றுப் புகழ்ச்சியில்லை போலும் என்று தோன்ற வைத்தது.

பொதுவாகப் பெரிய பெரிய எழுத்தாளர்கள்தாம் “இந்த நூல் அந்தப் பதிப்பகத்தார் கேட்டதால் எழுதியது... அந்த நூல் இந்த இதழினர் கேட்டதால் எழுதியது” எனவெல்லாம் குறிப்பிடுவார்கள். ஆனால் என்னை நானே மீண்டும் மீண்டும் கிள்ளிப் பார்த்துக் கொள்ளும் விதமாக என் வாழ்விலும் அப்படி ஒன்று நடந்தது! அதைத்தான் அடுத்துக் குறிப்பிடப் போகிறேன். அதுவும் ஒரு மின்மடல்தான். இதோ கீழே பாருங்கள்! 

இப்படியெல்லாம் என் வாழ்க்கையிலும் நடக்கும் என நான் நினைத்துக் கூடப் பார்க்கவில்லை! ஆனானப்பட்ட ‘கீற்று’ ஆசிரியர் என்னிடம் ஒரு கட்டுரை கேட்கிறார் என்றவுடன் “மவனே, எழுத்தாளனாயிட்டேடா நீ!” என்று யாரோ என் முதுகில் தட்டுவது போல் இருந்தது.

கோரிக்கை என அவர் குறிப்பிட்டாலும் அதை மாபெரும் பெருமிதமாகச் (கௌரவம்) சிரமேற்கொண்டு நான் எழுதியதுதான் ‘ஏன் தோற்கடிக்கப்பட வேண்டும் பா.ஜ.க? - வாக்களிக்கும் முன் நீங்கள் கட்டாயம் தெரிந்து கொள்ள வேண்டிய சில உண்மைகள்’ எனும் பதிவு. படித்துவிட்டு நந்தன் அவர்கள் மிகவும் பாராட்டியிருந்தார்.

இவற்றுக்கிடையில் போன ஆண்டில் இரண்டு போன்மிகளையும் (memes) வெளியிட்டிருந்தேன். கடந்த சில ஆண்டுகளாக இணையவுலகையே ஆட்சி செய்பவை போன்மிகளும் வாரல்களும்தாம் (trolls). நானும் கூட முன்பு சிலமுறை வெளியிட்டிருக்கிறேன். இருந்தாலும் முன் எப்பொழுதையும் விடக் கடந்த ஆண்டு இவை அதிகம் கொடி கட்டிப் பறந்ததால், அந்தத் தாக்கம் காரணமாக நானும் இரண்டு வெளியிட்டேன். சமூக ஊடகங்களில் மட்டுமே நான் பகிர்ந்து கொண்ட அவை இப்பொழுது இங்கே உங்கள் பார்வைக்கு! 

#தமிழ் #தமிழ்நாடு #தமிழ்நாடு_அரசுப்_பணியாளர்_தேர்வாணையம் #தமிழர் #தமிழர்கள் #தமிழீழ_தேசியத்தலைவர் #தமிழ்தேசியம் #TNPSC #TNGovt #TamilNadu pic.twitter.com/UpYzZHndyy

— அகச் சிவப்புத் தமிழ் (@agasivapputamil) 5 நவம்பர், 2018

ஏப்ரல் 2018-19 எனும் இக்காலக்கட்டத்தில் பதிவுலகம் இரண்டு இழப்புகளைச் சந்தித்தது. முதலாவது ‘எனது எண்ணங்கள்’ தி.தமிழ் இளங்கோ அவர்களின் மறைவு. பலமுறை நம் வலைமனைக்கு வந்து அவர் கருத்திட்டிருக்கிறார். கடந்த ஐந்தாம் ஆண்டுப் பிறந்தநாள் பதிவில் கூட வந்து வாழ்த்தியிருந்தார். ஆனால் இந்த ஓராண்டுக்குள் அவர் நம்மை விட்டுப் பிரிந்து விடுவார் என எதிர்பார்க்கவில்லை. மிகவும் வருந்துகிறேன்! அவருக்கு என் அன்பார்ந்த அஞ்சலி!

அடுத்தது ‘வலைச்சரம்’ சீனா ஐயா அவர்களின் இறப்பு.

பொதுவாக யாருடைய வலைமனையையும் தொடர்ந்து படிக்கிற, கருத்துரைக்கிற வழக்கம் எனக்குக் கிடையாது. அதையும் மீறி இன்று தமிழ்ப் பதிவுலகில் என்னை நான்கு பேருக்குத் தெரியும் என்றால் அதற்கு முக்கிய காரணம் வலைச்சரம் இதழும் அதில் என்னைப் பற்றி நம் நண்பர்கள் எழுதியதும்தாம். உலகெங்கும் பரந்து விரிந்து கிடக்கும் தமிழ்ப் பதிவுலகை ஒரே குடும்பம் போல இறுகப் பிணைத்த அரும்பெருமைக்கு உரியது வலைச்சரம். அதை நிறுவிய ‘அன்பின்’ சீனா ஐயாவோடு எனக்குத் தொடர்பு ஏதும் இல்லை என்றாலும் இப்பேர்ப்பட்ட ஒரு சாதனையை நிகழ்த்திய அம்மாமனிதரின் மறைவு எவ்வளவு பெரிய இழப்பு என்பதை என்னால் உணர முடிகிறது. ஐயாவுக்கு எனது உளமார்ந்த அஞ்சலி!

அதே நேரம், உலகத் தமிழ்ப் பதிவர்களுக்கான ஒரு பெரும் வலைப்பின்னலாகச் (network) செயல்பட்ட அவரது வலைச்சரத்தை மீண்டும் உயிர்ப்பிப்பதே அவருக்கு நாம் செலுத்தும் உண்மையான அஞ்சலியாக இருக்க முடியும் என்பதையும் இங்கே வலியுறுத்திச் சொல்லிக் கொள்ள விரும்புகிறேன். அதற்கான நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்ளுமாறு அனைவரையும் வேண்டுகிறேன். தொழில்நுட்பம் சார்ந்தோ அல்லது வேறு ஏதேனும் வகையிலோ இதற்கு என்னால் ஆகக் கூடியது ஏதும் இருப்பின் தயங்காமல் கேளுங்கள், கட்டாயம் கை கொடுக்க ஓடோடி வருவேன் எனவும் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.

இவை தவிர, இன்னோர் இழப்பும் போன ஆண்டு நடந்தது – கூகுள் பிளசின் மூடுவிழா. சக மனிதர்களை நம்பாமல் சமூக ஊடகங்களையே நம்பும் என்னைப் போன்றவர்களுக்கு இது பெரிய அடி! அகச் சிவப்புத் தமிழுக்கு வரும் பார்வைகளில் சரிபாதி கூகுள் பிளசிலிருந்துதான். அது அப்படியே பறிபோய் விட்டது. தவிர, ஏறக்குறைய இருநூறு தொடருநர்களையும் (followers) இழந்து விட்டேன் (அதனால்தான் பின்தொடர்வோர் எண்ணிக்கையில் இந்த ஆண்டு திடீர் இறக்கம்). தனிப்பட்ட இந்தப் பாதிப்புகளைத் தாண்டி மெய்யாகவே கூகுள் பிளசின் இந்த மூடுவிழா கொஞ்சம் வருத்தத்தை ஏற்படுத்தியது.

மூடப்படும் செய்தி முந்தைய ஆண்டே தெரியும்; என்றைக்கு மூடப்படப் போகிறது என்பதும் முன்பே தெரியும். அப்பொழுதெல்லாம் ஏதும் தோன்றவில்லை. ஆனால் கடைசி நாளுக்கு முந்தைய நாள் இரவு, படுத்த பின் ஏனோ கொஞ்சம் வேதனையாக இருந்தது, ஒரு நல்ல நண்பனைப் பிரிவது போல. அப்பொழுது உடனே எழுந்து கூகுள் பிளசில் எழுதிய கடைசி வரிகள் இவை.

வருந்தத்தக்க இத்தகைய நிகழ்வுகளுக்கிடையில் நடந்த ஒரே நல்லது, எனக்கு மிகவும் பிடித்தமான பதிவரும் அருமை நண்பருமான சகா ‘மகிழ்நிறை’ மைதிலி அவர்கள் மீண்டும் எழுத வந்தது (மூன்றாம் பிறந்தநாள் பதிவில் கூட இதையேதான் சொல்லியிருந்தேன். நான் சொன்ன நேரமோ என்னவோ மறுபடியும் பதிவுலகை விட்டுப் போய்விட்டார் அவர். இந்த முறை அப்படிச் செய்ய மாட்டார் என நம்புகிறேன்).

கலைக்குடும்பம் எனக் கேள்விப்பட்டிருப்போம். அது போல, எனக்குத் தெரிந்த ‘பதிவர் குடும்பம்’ மைதிலி அவர்களுடையது. அவரும் அவர் கணவர் கஸ்தூரிரங்கன் அவர்களும் மட்டுமில்லை அவர்கள்தம் மூத்த மகள் நிறைமதிவதனா அவர்கள் கூடப் பதிவர்தாம். ‘மைதிலியின் புன்னகை’ எனும் வலைப்பூவை நடத்தி வரும் தமிழ்ப் பதிவுலகின் குட்டிப் பதிவர்களுள் ஒருவர்! ஓரிரு வாரங்களுக்கு முன் அவருடன் பேசியில் உரையாடினேன். பொதுவாகக் குழந்தைகளோடு பேசுவது என்றால் எனக்கு மிகவும் பிடிக்கும். நிறையோடு நிறையவே பேசினேன். கூடவே மீண்டும் அவர் பதிவு எழுத வர வேண்டும் என்றும் வலியுறுத்தினேன். “நீங்க சொல்லிட்டீங்கள்ல, எழுதிட வேண்டியதுதான்” என்று அவர் தோரணையாகச் சொன்னதை மிகவும் ரசித்தேன். தவிர, “பரவாயில்ல, நீங்க கொஞ்சம் எல்லாத்தைப் பத்தியும் நல்லாப் பேசறீங்க” என்ற அவர் பாராட்டை இப்பொழுது கூட நினைத்து நினைத்துச் சிரித்துக் கொள்கிறேன். மைதிலி அவர்கள் மீண்டும் எழுத வந்து விட்டதால் அவரது ‘புன்னகை’யும் மறுபடி பூக்கும் என நம்புவோம்.

நன்றிக்குரியோர்!

வாட்சப், உயூடியூபு என உலகமே வேறு திசையில் பயணிக்கத் தொடங்கி விட்ட இக்காலத்திலும் இந்த வலைமனைகளைத் தேடி வந்து பெருமையூட்டும் தமிழ்ப் பறவைகள்...

தொடர்ந்து என் எழுத்துக்களை ஆதரித்து வரும் பழைய, புதிய அகத்தினர்கள்...

தாங்கள் விரும்பிப் படிக்கும் வலைமனைகளின் பட்டியலில் இந்த மனைக்கும் ஒரு மணை அளித்துக் கவனம் ஏற்படுத்தித் தரும் எனதன்புப் பதிவுலக நண்பர்கள்...

தொடர்ந்து என் எழுத்துக்களை வெளியிட்டு, அதிலுள்ள நிறைகுறைகளை எடுத்துரைப்பதன் மூலம் என்னைச் செதுக்கி வரும் கீற்று, அகரமுதல இதழ்களின் ஆசிரியர்கள்...

இப்பதிவுகளைப் படைக்கப் பல்வேறு வகைகளிலும் உதவி புரிந்த ஊக்கமளித்த என் நண்பர்கள், வழிகாட்டிகள், உறவினர்கள், உடன் பணியாற்றுபவர்கள், குடும்ப உறுப்பினர்கள்...

என்னை அடக்க முயல்வதாக நினைத்து மீண்டும் மீண்டும் கொம்பு சீவி விடும் என் பகைச் செல்வத்துக்குரிய எதிரிகள்...

தளத்துக்குப் பார்வைகள் கிடைக்க வகை செய்யும் திரட்டிகள், சமூக ஊடகங்கள், அவற்றின் குழுக்கள், செருகுநிரல் - கைச்செயலிச் சேவைத் தளங்கள், பட்டியலிடு சேவையகங்கள் (Directories)...

தளத்தின் உயர்வும் தாழ்வும் அறிந்து சரி செய்ய உதவும் தரவகச் சேவைத் தளங்கள் (Data Analyzing Sites)...

பதிவுகளுக்கு உரிமப் பாதுகாப்பு வழங்கும் காப்பிரைட்டட்.காம்...

பதிவுகளை அழகூட்டும் படங்களையும் அவற்றை மெருகூட்டும் சேவைகளையும் வழங்கும் பல்வேறு இணையத்தளங்கள்...

பதிவுகளின் தரத்தை உயர்த்த உரிய தகவல்களை அளிக்கும் இணையத்தளங்கள், நூல்கள், இதழ்கள்...

எல்லாவற்றுக்கும் மேலாய், தமிழ் வளர்க்க பிளாகர் எனும் இந்த அருஞ்சேவையை நமக்குத் தொடர்ந்து இத்தனை ஆண்டுகளாக இலவசமாக வழங்கி வருவதோடு கடந்த ஆண்டு முதல் பொருளாதார முக்கியத்தையும் நமக்கு அளிக்க முன்வந்திருக்கும் கூகுள் நிறுவனத்தினர்...

ஆகிய அனைவருக்கும்...

இன்னும் யாரையாவது இங்கு நான் குறிப்பிடத் தவறியிருந்தால் அவர்களுக்கும்...

காணிக்கை!

தண்டவாளத் தொடரியைப் போல்
ஒரு கட்டுக்குள்ளேயே சுற்றித் திரிந்த
என் சிந்தனை ஊர்திக்கு
இறக்கை பொருத்திப் பறக்க வைத்தவன்...

ஒரு விதயத்தை
இத்தனை கோணங்களில் பார்க்க இயலுமா
இவ்வளவு ஆழமாக அலச இயலுமா
இப்படியெல்லாம் கூடப் பேச இயலுமா
என என்னை வியக்க வைத்தவன்...
தன்னோடு சேர்த்து என்னையும் இவ்வழிகளில்
நடக்க வைத்தவன்...

என் எழுத்துக்களில் தென்படுவதாக
இன்று பிறர் குறிப்பிடும்
நுட்பத்துக்கும் செறிவுக்கும் காரணமானவன்...
உடன் பிறவாத் தம்பி...
உளம் பிரியாத் தோழன்...
உணர்வால் குடும்ப உறுப்பினன்...
அஷ்வின் சத்யா அவர்களுக்கு
இந்த ஆண்டு பெற்ற
வலைப்பதிவு வெற்றிகளை
காணிக்கையாக்குகிறேன்!

படங்கள்: நன்றி அலேசியோடெவேச்சி, எழுத்து.காம்.
காணொலி: நன்றி எஸ்.பி.எஸ் மீடியா

முந்தைய ஆண்டுகளில்:
✎ ஐந்தாம் பிறந்தநாள் காணும் உங்கள் ‘அகச் சிவப்புத் தமிழ்’!  
✎ உங்கள் ‘அகச் சிவப்புத் தமிழ்’க்கு நான்காம் பிறந்தநாள்!
✎ உங்கள் ‘அகச் சிவப்புத் தமிழ்’க்கு மூன்றாம் பிறந்தநாள்!
✎ உங்கள் 'அகச் சிவப்புத் தமிழ்'க்கு இரண்டாவது பிறந்தநாள்!
✎ உங்கள் 'அகச் சிவப்புத் தமிழ்'க்கு முதல் பிறந்தநாள்! 

பிறந்தநாள் பரிசாகக் கீழ்க்காணும் வாக்குப்பட்டைகளைச் சொடுக்கலாமே! 

முழுக்கப் படிக்க →